ROCK's LIFE!

------------------

*เฮตาเลียเป็นการ์ตูนที่แต่งขึ้น โดยไม่ได้เกี่ยวข้องกับบุคคลใดในประเทศหรือองค์กรที่มีอยู่จริงแม้จะนำชื่อประเทศมาเป็นชื่อตัวละครก็ตาม หากใครรับเรื่องแบบนี้ไม่ได้กรุณากดปิดไปได้เลยครับ*

---- เอาล่ะนะ -----

สวัสดีครับทุกคน....

รู้จักผมกันรึยัง? /ยิ้ม

วันนี้ถูกใครบางคนวานให้อัพบล็อกให้... รัสเซียครับ ฝากตัวด้วยนะครับ...

กิจประจำวันของผมก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ.... ไม่ต้องพูดอะไรกันมาก

วันนี้ก็เป็นอีกวันที่ท้องฟ้าในรัสเซียแจ่มใส

อากาศเย็นๆแบบนี้น่าจะหาอะไร.....

ปึ้งๆ....

เสียงอะไรน่ะ...

"พี่ขา....มาเป็นหนึ่งเดี๋ยวกับหนูเถอะนะคะ"

เสียงนี้มัน...... ซวยแล้วครับ ในที่สุดเธอก็มา!!! ถึงจะมาแค่เสียงแต่ผมก็รู้ว่าอีกไม่นาน

ประตูมันต้องพังและเธอต้องเข้ามาที่นี่ได้แน่ๆ!!!

อึ๊บ เป็นไงเป็นกัน กระโดดออกทางหน้าต่างไปเลย!!!!

โชะ...

 นี่อาจจะเป็นวันอับโชคของผมกระมัง ผ้าพันคอมันติดกับขอบหน้าต่าง!!!!!!!!

 ซวยๆๆๆๆๆๆๆ

"พี่ขา....." เสียงนั้นใกล้เข้ามาแล้ว....

อา ผมจะทำไงดี เบลารุซเธอโผล่หน้ามาทางหน้าตา ผมเลยยิ้มเจื่อนๆไปแทน

"จ....จ๋า...." ได้โอกาศล่ะ!!! ผมกระชากผ้าพันคอสุดแรงจนสามารถหลุดออกมาจากขอบหน้าต่างได้

แต่คุณพระคุณเจ้า เธอกระโดดตามผมลงมา!!!

ผมเลยรีบวิ่งหนีเข้าทุ่มดอกทานตะวันไป

พอผมมองกลับไป เฮ้อ... เธอไม่อยู่แล้ว อาจจะวิ่งตามไม่ทันล่ะมั้ง

แต่ผ้าพันคอของผมขาดซะแล้ว คงต้องให้พี่ยูเครนช่วยเย็บให้

แต่พอเห็นผ้าพันคอแล้ว...มันก็ชวนให้นึกถึงนะ...

ตอนนั้นอากศหนาวมากๆ เรามีกันอยู่ 3 คน ผม เบลารุซ พี่ยูเครน

เราใช้ผ้าพันคอผืนเดียว พันด้วยกัน....

ผมเดินถือผ้าพันคอเดินไปทางบ้านของพี่สาวยูเครน

ทันทีที่พี่สาวเห็นผมก็ยิ้มให้ผม ผมยื่นผ้าพันคอห้พี่สาวยูเครนพร้อมพูดว่า

"ช่วยเย็บให้ที่นะครับ มันขาดอีกแล้ว" พี่สาวอยู่เครนก็ยิ้มให้ผมเช่นกันแล้วรับผ้าพันคอจากผมไป

ช่วงเวลาทุกๆวันของผมก็ไม่ได้มีแต่เรื่องเลวร้ายเสมอไป

วันนี้และในทุกๆวันก็ทำให้ผมรู้สึกดีได้

รวมถึงปรัสเซียที่ผมไปยึดมาได้ แม้จะผิดใจกับอเมริกาคุงไปซักหน่อย

ปรัสเซียคุงก็ดูไม่ชอบหน้าผมเอาซะเลย

ผมนั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าบ้านของพี่สาวยูเครน สุนัขตัวนึงเดินเข้าใกล้ผมมาเรื่อยๆ

มันดมที่เท้าผมแล้วฉี่ใส่ ซะงั้นน่ะ........

ผมเลยยิ้มให้มัน

.................................

........

..

ผมถือหัวของสุนัขที่แยกออกจากตัวมันเป็นที่เรียบร้อยแล้วโยนลงถังขยะใกล้ๆ

แล้วเตะตัวมันปลิวไปไหลซักร้อยหลาได้

 ดีนะวันนี้ที่ผมอารมณ์ดี ไม่งั้นนับชิ้นไม่ได้แน่ๆ

ซักพักพี่สาวอยู่เครนก็เดินออกมาพร้อมกับเอาผ้าพันคออันนั้นพันให้ผม

ก่อนจะพูดว่า "ที่หลังอย่าให้ขาดอีกนะ" ผมพนักหน้ารับและยิ้มให้

พอผมวกตัวหันกลับไป เบลารุซเธอก็มายืมตรงหน้าซะแล้ว

ผมเอียงคอเล็กน้อย เพราะในมือของเธอในวันนี้ไม่ใช่มีดเหมือนเคย

แต่มันคือดอกทานตะวัน

"พี่คะ อันนี้หนูปลูกเอง" เธอพูดขึ้นแล้วยื่นดอกทานตะวันอันนั้นให้ผม

ผมจึงยิ้มให้เธอก่อนจะดึงถุงมือเปื้อนเลือดทิ้งไปแล้วลูบหัวเธอเบาๆ

 ไม่ต้องเป็นหนึ่งเดียวกันหรอก....นะ^^" ผมคิดในใจ แต่เหมือนผมจะทำพาด

เมื่อเธอรีบคว้าข้อมือผมชนิดที่ว่าแรงซะจนผมยังรู้สึกเจ็บหน่อยๆ

"ทีนี้ก็มาเป็นหนึ่งเดียวกันนะคะ" ว่าแล้วเชียว.........

ผมรีบสะบัดมือและวิ่งหนีมาอีกครั้ง โดยมีเธอวิ่งไล่ตามและพี่สาวยูเครนหัวเราะเล็กน้อย

อย่างน้อยๆชีวิตแสนสงบนี่ก็ไม่ได้เลวร้ายเลย จริงมั้ย?

ผมจะอธิฐานให้วันพรุ่งนี้มีแต่เรื่องดีๆนะ

แต่ถ้ามีใครมาทำลายวันที่แสนสงบของผมนี้ล่ะก็ ถึงตอนนั้น

จะเป็นยังไงก็ไม่รู้นะ โคล่ โคล่ โคล่~

PS. ใครเข้ามายังไม่ได้ทำเอาไปด้วยล่ะครับ ไม่งั้น.....หึหึ....

Ivan Braginski